Deel: 1 2

Laos is een van de armste landen ter wereld. Er is een geestelijke honger, maar de restrikties op het terrein van christelijk getuigenis, vervolgingen en het gebrek aan leiderschap in de kerken beperken de verspreiding van het Evangelie.



Veel van onderstaande gegevens, met name de statistische, zijn ontleend aan: Patrick Johnstone, Operation World, 2001.
Dit handboek geeft een schat aan informatie over christen-
dom en zendingswerk in alle landen ter wereld. Het is ver-
krijgbaar bij WEC-Nederland of via de boekhandel.

 

 

Feiten over Laos

Volledige naam Democratische Volksrepubliek Laos (Lao PDR of RDP Lao)
Regeringsvorm: Socialistische volksrepubliek (sinds 1975), éénpartijstaat
Onafhankelijkheid in 1954 van Frankrijk
Landoppervlakte 236.800 km2
Bevolking 4,6 miljoen (volkstelling 1995)
5,4 miljoen (schatting 2001)
Bevolkingsgroei 2,74% per jaar
Bevolkingsdichtheid 23 personen per vierkante kilometer (2001)
Hoofdstad Vientiane (bevolking 450,000)
Tijdzone 6 uur verschil met Nederland (5 in de zomer)
Electriciteit 220 V, 50 Hz
Urbanisatie 15%
Etnische groepen meer dan 100 ethno-linguistische groepen
Lao Loum 71% (laagland Lao)
Lao Theung 23% (Mon-Khmer heuvelbewoners)
Lao Soeng 5%(Hmong-Mien en Tibeto-Birmese bergstammen)
Anderen1% (Thai, Chinezen, Vietnamezen, Khmer)
Officiëele taal Laotiaans
Gebruikte talen Laotiaans, tientallen etnische talen, Engels, Frans
Schrift Moderne variant van het oude Brahmi / Pali schrift uit India.
Godsdiensten 58% boedhist, 35% animist, 1% Chinese godsdiensten, 2% christen
Geldeenheid Laotiaanse Kip (LAK) (1 US$ = 8500 Kip (2001), 9350 (Nov 1999), 4330 (Feb 1999), 2500 (Jun 1998), 925 (1996), 720 (1994))
BNP US$ 2 miljard
BNP per hoofd van de bevoling US$ 421
Export van goederen en diensten $197,4 million
Import van goederen en diensten $ 244 million
Buitenlandse investeringen (netto) $18,6 million
Belangrijke produkten: Rijst, hout, opium, electriciteit (dammen), koffie, tabak, tin
Belangrijke handelspartners: Thailand, Vietnam, Japan
UNDP Human development index 140 (van 175 landen)
Armoede 50% van de bevolking leeft onder de armoedegrens
Levensverwachting 53.2 jaar
Kindersterfte 119 per 1000 levendgeborenen
Ondervoede kinderen (<5 jaar) 40%
Toegang tot schoon drinkwater 58%
Toegang tot gezondheidszorg 67%
Alfabetiseringsgraad (>15 jaar) 58,6% (mannen 70%, vrouwen 48%)
Werkzaam in landbouw 80%
Land geschikt voor landbouw 35%
Gemiddelde bedrijfsgrootte 1,38 hectare
Deelname aan lager onderwijs 73%
Lagere school afgemaakt 41% (1994)

Data van 1997 tenzij anders aangegeven

 

 

Bevolking

In 2000 had Laos een bevolking van 5.2 miljoen mensen. Deze schatting is gebaseerd op de volkstelling van 1995 (4,6 miljoen) en een groeipercentage van 2,7% per jaar. De bevolkinggsdichtheid is 23 mensen per vierkante kilometer (2001). Bijna de helft van de bevolking is onder de 15 jaar. Ongeveer 15% leeft in de steden, al neemt dit percentage ras toe. De kindersterfte is hoog. Officieel haalt één op de negen kinderen de vijf jaar niet. Op het platteland is echter één op de drie gangbaarder! Ongeveer de helft van de bevolking is jonger dan 15 jaar. Omdat de totale levensverwachting slechts 52 jaar is, ben je met 50 al oud. Ook al lopen er ook wel eens heel oude mensen rond (100 is geen uitzondering!).

Etnische groepen
Laos is één van de meest diverse landen van Azië als het op etnische groepen aankomt. De schattingen van het aantal etnische groepen variëren enorm. Het officiëele cijfer is 68, maar schattingen van 90, 100 of zelfs 138 komen regelmatig voor. Kortgezegd: niemand weet het precies, omdat er nog nooit een gedegen onderzoek uitgevoerd is. Het gaat hierbij niet maar om kleine verschillen zoals dialecten. Tussen de verschillende groepen bestaan grote verschillen, die onder andere tot uiting koming in eigen klederdracht, taal en gebruiken. Doorgaans worden deze groepen ingedeeld in drie hoofdgroepen: Lao Loum, Lao Theung en Lao Soung.

Taal
Laos heeft geen algemene taal. De officiëele taal is Laotiaans, de moedertaal van de etnische Lao. Dit is de enige taal die voor officiëele communicatie en op scholen gebruikt wordt. De etnische groepen gebruiken hun eigen taal, die in veel gevallen nooit op schrift is gesteld. De mate waarin ze ook het Laotiaans meester zijn, is bepalend voor de mate van isolatie. In veel Lao Theung en Lao Soung dorpen kennen alleen een paar mannen Laotiaans. Een klein percentage van de mensen, zij die voor 1975 naar de school zijn geweest, spreken Frans. De open houding naar de buitenwereld (sinds eind jaren '80) heeft ervoor gezorgd dat Engels steeds populairder wordt. Heel veel mensen willen Engels leren en het wordt ook meer en meer gebruikt in officiëele contacten met buitenlanders.

Zie: De etnische groepen van Laos
  De talen van Laos
  Etnische groepen en het evangelie

 

 

Geografie

Laos ligt in Zuid-Oost Azie en grenst overal aan andere landen: China in het Noorden, Vietnam in het Oosten, Cambodia in het Zuiden, Thailand in het Westen en Myanmar (Birma) in het Noord-Oosten. Laos heeft hierdoor geen direkte toegang tot de zee. De totale oppervlakte van het land is 236.800 km2, ruim zeven keer groter dan Nederland. Doordat 90% van het land uit ruige, beboste bergen bestaat, concentreert de bewoning zich in de vruchtbare valleien van de Mekong rivier en haar zijrivieren. Slechts 35% van het land kan voor landbouw gebruikt worden. Rivierwater wordt gebruikt voor irrigatie van rijstvelden, maar het grootste deel van de rijstvelden is nog steeds regenafhankelijk. Door de lage produktie is Laos niet zelfvoorzienend in rijst, het belangrijkste voedsel.
Het land wordt doorgaans onderverdeeld in drie gebieden: het ruige Noorden, met hoge bergen, kleine valleien en een hoogvlakte, de Vlakte der Kruiken; het vollere Midden, met lagere bergen en grote valleien; en het hete, droge Zuiden, met de Boloven hoogvlakte en brede valleien. De Mekong rivier stroomt overal langs en door (1,865 km door Laos) en vormt het grootste deel van de grens met Thailand en Myanmar. De hoogste bergen staan in Xieng Khuang provincie, met Phou Bia (2,820 km) als topper.

Klimaat
Het klimaat is tropisch, met drie seizoenen: In het koele, droge seizoen van November tot Maart is het goed toeven (25ºC). Het hete seizoen van Maart tot Mei heeft temperaturen tot 40 graden in de valleien. Het regenseizoen (moeson) duurt van Mei tot Oktober en wordt door z'n hoge luchtvochtigheid door velen als het zwaarst ervaren. Vanwege klimaat en toestand van de wegen is de tijd van December tot Februari het favoriete toeristenseizoen.

Vervoer
Door de vele bergen en rivieren is vervoer in Laos altijd problematisch geweest. Traditioneel gebeurt veel vervoer per water. Door de bouw van geasfalteerde wegen in de afgelopen 15 jaar zijn de meeste provinciehoofdsteden nu goed bereikbaar. Daarbuiten is het merendeel van de wegen ongeplaveid. Vooral in het regenseizoen blijft reizen daardoor moeilijk, zeker in de gebieden waar nog rebellen zitten (met name ten Noordoosten van Vientiane). Naar de meeste provincies zijn er regelmatige vluchten van Lao Aviation. Hier wordt veel gebruik van gemaakt, al staat de veiligheid hiervan al jaren ter discussie.

Laos heeft 16 provincies, 1 gemeente en 1 speciale zone

1. Phongsali
2. Louang Namtha
3. Bokeo
4. Oudomxay
5. Louang Prabang
6. Houaphan
7. Xieng Khouang
8. Xainyabouli
9. Vientiane
10. Bolikhamxay
11. Khammouan
12. Savannakhet
13. Saravan
14. Sekong
15. Champassak
16. Attapeu
17. Vientiane Municipality
(gemeente)
18. Saysomboun Speciale Zone

 

 

Geschiedenis & Politiek

Laos is sinds 1954 onafhankelijk van Frankrijk, kolonisator sinds 1893. Sinds de revolutie in 1975 is het land een republiek, een socialistische één-partijstaat waar verandering niet erg populair is. Dat er een veel langere geschiedenis achter ligt kun je hieronder lezen.
Over de vroegste historie van Laos is niet zoveel bekend. De oorspronkelijke bewoners van dit gebied waren Mon-Khmer volkeren, alhoewel er indicaties zijn dat er nòg vroegere bewoners van Australitische oorsprong zijn geweest (vgl. de Cham in Cambodia). Zeker is dat zuidelijk Laos deel is geweest van een groter Khmer rijk, waarvan o.a. de ruines van Wat Phu, Champassak, getuigen. De Lao en andere Tai volkeren kwamen geleidelijk het land binnen vanuit China, zo'n 750 jaar geleden.
Het "Koninkrijk van de Miljoen Olifanten en de Witte Parasol (Laan Xang Hom Khao)" werd gesticht in het midden van de veertiende eeuw, toen de Khmer koning van Angkor zijn dochter uithuwelijkte aaa een Lao prins, Fa Ngoum. Deze eerste Lao koning introduceerde het Therevada Boedhisme vanuit het Khmer rijk in Laos. Deze godsdienst wordt nog steeds aangehangen door het merendeel van de laagland Lao.
Vanaf Fa Ngoum maakte het koninkrijk een lange periode van vrede mee en breidde het uit tot grote delen van Noord (-Oost) Thailand. Er waren tijden dat de Birmezen vanuit het Westen terugsloegen en dat de Vietnamezen het koninkrijk overheersten. Uiteindelijk splitste het zich in 1707 op in twee koninkrijken: Het koninkrijk van Louang Prabang en dat van Vientiane. Champassak was al langer een onafhankelijk koninkrijk. Andere delen van het huidige Laos, zoals bijvoorbeeld Xieng Khouang en Myang Sing, hebben voor variërende tijden tot Laotiaanse, Vietnamese, Thaise en Chinese staten behoort.
Na vijandelijkheden tussen Siam (Thailand) en Vientiane werd het laatste veroverd in 1778, terwijl ook Louang Prabang en Champassak tot de orde werden geroepen. Toen Vientane in 1827 weer onafhankelijk probeerde te worden onder koning Anou, had dit volledige verwoesting door Thaise troepen tot gevolg.
In de tweede helft van de 19e eeuw begonnen de Fransen hun invloed kenbaar te maken. Een franse militaire expeditie veroverde de belangrijkste steden in 1893 en in 1904 was het hele land onder haar beheer. Zodoende werd Laos een protectoraat binnen Frans Indochina. Gedurende de Tweede Wereldoorlog bezetten de Japanners Indochina. Na een korte poging tot onafhankelijkheid bezetten in 1946 de Fransen de regio opnieuw.
In 1949 werd Laos een onafhankelijke staat binnen de Franse Unie, maar dissidenten schaarden zich aan de kant van de pro-Communistische Vietminh troepen die in Vietnam tegen de Fransen vochten. In 1953 vielen zij Laos binnen en hadden al snel grote delen onder controle. Deze oorlog eindigde door de Geneve Accoorden van 1954, waarin Laos' onafhankelijkheid erkend werd. Een coalitie-regering werd gevormd en in 1955 werd Laos lid van de Verenigde Naties.
De VS en de Sovjet-Unie steunden verschillende facties van deze coalitie, met instabiliteit als gevolg. Burgeroorlogen wisselden regeringen af, spitsingen volgden op coalities. In de '60-er jaren werd Laos betrokken in de Vietnam oorlog. Het Noord-Vietnamese leger gebruikten oerwoudpaden in Noord- en Oost-Laos om voorraden naar hun troepen in Zuid-Vietnam te brengen. Amerikaanse bommenwerpers bombardeerden de gebieden waar deze "Ho Chi Minh-Trail" lag en een geheim leger van Hmong huurlingen hielp de Amerikanen met verkenningen.
Na de communistische overwinning in 1975 in Cambodia en Vietnam werd op 2 December 1975 het Laotiaanse koningshuis ontbonden en werd de Lao Democratische Volksrepubliek uitgeroepen. De Lao Revolutionaire Volkspartij (PPPL, communistisch) is nog steeds de enige wettige politieke partij in Laos. De meeste oppositieleiders verlieten het land in de '70-er jaren, samen met zo'n 400.000 vluchtelingen. Vietnamese troepen bleven in Laos tot 1990 om het regime te steunen.
Economisch gezien heeft het land voortdurend veel trubbles gehad, met name tijdens de pogingen tot collectivisering eind '70-er jaren. Sinds 1986 heeft de overheid geprobeerd om de economie om te vormen naar een markt-economie, zonder de politieke touwtjes uit handen te geven. Deze economische veranderingen zijn maar beperkt gelukt. Nog steeds leeft het grootste deel van de bevolking van zelfvoorzienende landbouw.

Politiek systeem
De Nationale Assemblee (parlement) bestaat uit 99 gekozen leden. Eén lid hiervan is onafhankelijk, maar wel goedgekeurd door de PPPL. In de praktijk keurt deze Nationale Assemblee al het beleid van de regering goed in haar half-jaarlijkse vergaderingen. Ook kiest zij de president. De regering wordt eens in de vijf jaar samengesteld door het Centrale Comite van de PPPL, dat op het voorafgaande Vijfjaarlijkse Congres van de PPPL gekozen wordt. Dit comite van circa 50 leden omvat alle ministers, provinciale gouverneurs en andere leidinggevenden. Een centraal politbureau van dit comite, van circa 10 leden, helpt de regering in de vorming van het dagelijkse beleid. In de praktijk bezetten de leden van dit politbureau ook alle hoge posities in de partij en in de regering (president, premier, voorzitter van de Nationale Assemblee, opperbevelhebber van het leger, etc.).

Zie: Jaartallen en namen

 

 

Economie & Samenleving

Economie
De Laotiaanse economie is gebaseerd op landbouw. Meer dan 80% van de bevolking werkt daarin, meest als zelfvoorzienende rijstboeren. Rijst is het allerbelangrijkste gewas, en dan gaat het zowel om zogenaamde 'natte rijst' (met de bekende dijkjes) als 'droge rijst' - rotatiebouw op afgebrande stukken bos. Andere gewassen omvatten groenten, mais, koffie, tabak en andere voedselgewassen.
Bijna de helft van het land wordt door bossen bedekt. Dit percentage neemt snel af doordat veel hout uitgevoerd wordt, met name via Vietnam en Thailand, de belangrijkste handelspartners. Een tweede grote inkomstenbron is electriciteit van waterkrachtcentrales. Ook textiel, mineralen, edelgesteente, koffie en andere landbouwprodukten worden uitgevoerd. Dit alles gebuerd niet op grote schaal - Laos blijft een van de armste landen van Azië.
Ondanks de keuze voor een meer marktgerichte economie in 1986, is er nog heel veel overheidsbemoeienis in de economische sector. Ook alle publieke diensten, zoals onderwijs, gezondheidszorg, landbouwvoorlichting etc., zijn stevig in handen van de overheid. Dit strekt zich ook uit naar alle projecten die door buitenlandse hulporganisaties uitgevoerd worden.

Onderwijs
Onderwijs is officieel verplicht voor de leeftijd van 6 t/m 14 jaar. Alleen in de steden komt de praktijk bij dit ideaal in de buurt. Op veel plaatsen op het platteland gaan kinderen niet meer dan drie jaar naar school, als ze al ooit leren lezen en schrijven. De lagere school bestrijkt 5 jaar, de middelbare school 6 jaar, verdeeld in onder- en bovenbouw. Voor een kleine groep is er vervolgonderwijs, variërend van middelbaar beroepsonderwijs tot universiteit. Alle scholen en onderwijsinstellingen kampen met tekorten aan leerkrachten, leermiddelen en motivatie. In Vientiane komt particulier onderwijs steeds meer in zwang.
De alfabetiseringsgraad was ongeveer 50% in 1992 (al hield de overheid het optimistisch op 85%), en gezien de toestand van het onderwijs zal deze eerder achteruit dan vooruit zijn gegaan. Zeker als je kijkt naar 'functioneel kunnen lezen en schrijven'. Door het ontbreken van een leescultuur en van materialen leest het merendeel van de plattelandsbewoners nog maar nauwelijks na het verlaten van de lagere school.

Gezondheidszorg
De gezondheidszorg in Laos is geconcentreerd rond de provinciale en distriktsziekenhuizen, met maar weinig voorzieningen op dorpsniveau. Onder invloed van ontwikkelingsprojecten komen er meer en meer 'blote voeten-dokters' op dorpsniveau. De belangrijkste ziektes zijn malaria en diarree (belangrijkste doodsoorzaken), disenterie, parasitaire ziektes, luchtwegaandoeningen en AIDS. Officieel sterft 1 op de 9 kinderen onder de vijf jaar, maar op het platteland is 1 op de 3 meer gangbaar. Er is één dokter op de 6.500 mensen en de ziekenhuizen worden (net als de scholen) gekenmerkt door een gebrek aan materialen en motivatie. De levensverwachting is 52 jaar. Laotianen die het zich kunnen veroorloven en buitenlanders maken meest gebruik van voorzieningen in Thailand.

Culturele zaken
Bovenstaande informatie kan misschien wat deprimerend overkomen, dat is echter niet de overheersende sfeer in Laos. De Laotianen zijn heel vriendelijke mensen, vol hoffelijkheid en met een voorliefde voor plezierige zaken. Begroetingen d.m.v. de 'nob' (zie verderop), de neiging om veel te glimlachen, en de voorliefde voor eten zijn slechts een paar van de gebruiken die een verblijf in Laos voor de meeste buitenlanders tot een genoegen maken. Veel van de culturele uitingen komen voort uit het Boedhisme, waarin waarden als respect, vredelievendheid en goede verhoudingen een belangrijke rol spelen. Ook veel van de nationale feestdagen hebben met het Boedhisme te maken.

De Laotiaanse maatschappij is zo Aziatisch dat Nederlanders behoorlijk wat moeite moeten doen om haar te doorgronden. Zomaar wat opvallende kenmerken:
begroetingen: Laotianen begroeten elkaar met een 'nob' (in Thailand: 'waai'): handpalmen tegen elkaar en vingers omhoog wijzend (zie de foto op de openingspagina). Onder mannen is het - dankzij de Russen - gangbaar om handen te schudden, vrouwen doen hier echter absoluut niet aan mee. Op het platteland is men vaak veel informeler en zegt men alleen hallo. Belangrijk is dat mannen en vrouwen elkaar niet aanraken bij begroetingen.
emoties: Die toon je zo min mogelijk! Boos worden in het openbaar is ontzettend onbehoorlijk, maar ook teleurstelling of verdriet verberg je. Lachen mag natuurlijk wel, en is ook de manier om met minder plezierige situaties om te gaan (wees niet gepikeerd als iedereen gaat staan lachen als jij van je fiets tuimelt - lach vrolijk mee!).
omgang: De onderlinge omgang lijkt voor ons afstandelijk en formeel. Deels komt dit door het gebruik van de aanspreektitels "oudere broer/zus" en jongere broer/zus", deels door door de manier van groeten. Zoenen of andere intimiteiten, zelfs het vasthouden van elkaars hand (man-vrouw) wordt als ongepast ervaren. De vrouwen- en mannenwereld zijn dan ook behoorlijk gescheiden. Toch hebben vrouwen vrij veel zelfstandigheid, met name financieel.

Op een wat dieper niveau zijn er een aantal belangrijke waarden en normen waar je aan moet wennen en rekening mee moet houden.
'gezicht' / buitenkant: je imago is heel erg belangrijk. Niet alleen zien mensen er daarom picobello uit (vooral in de stad) en wordt er veel waarde gehecht aan statussymbolen, ook moet gezichtsverlies ten allen tijde voorkomen worden.
respekt: ouderen en hogergeplaatsten hebben per definitie gelijk en worden niet tegengesproken. Als ze duidelijk geen gelijk hebben, wordt daar heel omzichtig mee omgegaan. Dit heeft zijn weerslag op de houding t.a.v. de overheid.
harmonie: Veel waarde wordt gehecht aan het met elkaar eens zijn. In vergaderingen zoekt men altijd naar consensus.
wederkerigheid: Met alles wat je voor iemand doet verplicht je die persoon om iets gelijkwaardigs terug te doen.
familie: De familie in bredere zin speelt een belangrijke rol in het leven van mensen, en de oudere familieleden hebben veel te zeggen over de jongere. Hierarchie werkt zo op allerlei manieren door in de samenleving.

 

 

Godsdiensten

De dominante godsdienst van Laos is het Theravada Boedhisme. Vaak is dit niet meer dan een dun laagje vernis over een diepe kern van animisme. Het Laotiaanse leven en de cultuur is diepgaand beinvloed door het boedhisme. In vele Lao Loum dorpen staat een tempel, die het middelpunt van dorpsfeesten en rituelen vormt. Dagelijks kun je in de steden de monniken rond zien gaan om donaties van de gelovigen in ontvangst te nemen. De meeste jongemannen gaan voor een aantal maanden de tempel in en boedhistische waarden liggen ten grondslag aan veel van de Laotiaanse cultuur. Na een periode waarin de regering weinig ruimte gaf aan het boedhisme, wint de godsdienst nu weer sterk aan invloed. Door de overheid wordt het gepromoot als nationale godsdienst en ook de Thaise koninklijke familie doet veel aan de promotie ervan in Laos.


een Boedhistische monnik in de straten van Vientiane

Niet alle etnische groepen zijn boedhistisch. Een deel van de Lao Loum groepen en bijna alle Lao Theung en Lao Soung groepen zijn animisten (vereerders van de bezielde natuur en van vooroudergeesten). Bij de Lao Soung is het animisme soms vermengd met chinese godsdiensten. In bepaalde ceremonies van de Lao Loum, zoals de soe kwoean of baajsie, zijn ook invloeden van het hindoeïsme aan te wijzen. In de provincie Champassak zijn een aantal ruines van Khmer hindoeïstische tempels te vinden (bijv. Wat Phu).

Het christendom groeit hard, met zo'n 6% per jaar, maar christenen zijn nog steeds een marginale groep. De meeste christenen behoren tot de Lao Theung en Lao Soung etnische groepen. (Zie De etnische groepen van Laos) Publieke evangelisatie, het bouwen van kerken en contacten met buitenlandse organisaties worden sterk beperkt. Voortdurend zitten er christenen gevangen vanwege hun geloof. In de grote steden wordt christenen aardig wat vrijheid gegeven en wordt het buitenlanders toegestaan om bij de erediensten aanwezig te zijn. Op het platteland is die vrijheid sterk ingeperkt.

Om bovenstaande in cijfers te illustreren: zo'n 60% van de bevolking is Boedhist, 38% Animist, 1% volgt Chinese godsdiensten, 1% is Moslim en ruim 1% is Christen.

Godsdienst
1900
1975
2000
Perc.
(%)
Boedhisme
904.500
1.747.870
3.227.000
59,4
Animisme
2,044.000
37,6
Christendom
7.500
54.430
70.000
1,3
Chineze religies
38.000
0,7
Islam
3.000
30.240
54.000
1,0
Bevolking
1.500.000
3.024.000
5.433.000
100,0

De Lao overheid erkend drie kerken: de Rooms Katholieke Kerk, de Zevende Dag Adventisten en de Lao Evangelikale Kerk. De leiding van deze kerken is verantwoording schuldig aan het Lao Front voor Nationale Reconstructie, een afdeling van de communistische partij die verantwoordelijk is voor cultuur en religie.

Al met al heeft deze situatie sterke invloed op het christelijk getuigenis van lokale en buitenlandse christenen. Openlijke evangelisatie, starten van nieuwe gemeentes en theologische opleidingen zijn bijvoorbeeld moeilijk tot onmogelijk. Christelijk getuigenis moet zich met name uiten in sociaal-economische ontwikkelingssamenwerking, noodhulp en vriendschapsevangelisatie. Buitenlanders kunnen alleen in Laos verblijven met expliciete overheidsgoedkeuring (via een projectcontract of een geregistreerd bedrijf).

Zie: De Laotiaanse protestanse kerk
  Godsdienstvrijheid
  Christelijke organisaties

 

 

Wat kun jij doen voor Laos?

 

 

Gebedspunten

Mattheus 9: 38: Bidt daarom de Heer van de oogst dat Hij arbeiders uitzendt in Zijn oogst!

 

 

Bibliografie & Links

Beknopte bibliografie Laos:

Pagina: 1 2

 

Terug naar landenpagina

Laos