Terug naar landenpagina

Albanië




Veel van onderstaande gegevens, met name de statistische, zijn ontleend aan: Patrick Johnstone, Operation World, 2001.
Dit handboek geeft een schat aan informatie over christen-
dom en zendingswerk in alle landen ter wereld. Het is ver-
krijgbaar bij WEC-Nederland of via de boekhandel.

 

Geografie

Oppervlakte28,748 km2. Een bergachtige Balkan staat aan de Adriatische Zee, grenzend aan Voormalig Joegaslavië (Montenegro en Kosovo/Servië), Macedonië en Griekenland.

 

Bevolking
Groei
(%)

Bevolkings dichtheid
(per km2)

2000

3,113,434

-0.40

108

2010

3,346,892

+0.83

116.

2025

3,819,763

+0.84

133


Meer dan 600,000 van de bovenstaande Albanezen hebben het land verlaten sinds 1991, en zijn als "gastarbeiders" werkzaam in vnl. Griekenland en Italië. Er is ook spraken van een braindrain naar landen als de U.S.A. en Canada.

 

Hoofdstad Tirana 275,000. Onofficieel waarschijnlijk dichter bij 500.000 door de trek na
ar de grote stad. Urbanites 48%. Sterk toenemend

 

 

Bevolking

 

 

Economie

Het gecombineerde effect van oorlogen, 46 jaar van sterk nationalistisch Marxisme en de chaotische situatie van de Balkan in de ’90 er jaren hebben bijgedragen aan het feit dat Albanië nog steeds tot een van de armste landen van Europa wordt gerekend. Het economisch leven is vrijwel geheel afhankelijk van de inkomsten van Albanese emigranten, smokkel en buitenlandse hulp.

Inkomen per hoofd van de bevolking per jaar; $630

 

 

Politiek

Van 1945 tot 1991 was er een sterk communistisch systeem die Albanië uiteindelijk in totale isolatie dreef en bovendien Albanië economisch aan de afgrond bracht. Sinds 1992 is er een democratisch gekozen regering maar democratie is nog steeds in Albanië een zeer rekbaar begrip. Corruptie en machtstrijd, soms zelfs binnen de eigen regerings partij, (jan. 2002) hebben de bevolking verre van gediend. Het dieptepunt was in Februari/ Maart 1997, toen een algemene oproer ontstond als gevolg van het instorten van de beruchte geld piramides. Zeer veel Albanezen verloren in deze tijd hun, vaak door hard werk in het buitenland, verdiende geld. Het heeft de bevolking haast zonder hoop gelaten, teleurgesteld in de politieke groeperingen. De onrust en oorlog in andere Balkan landen oefenen nog steeds een druk uit op de Albanese economie.

 

 

Geschiedenis

Toen het grootste deel van Nederland nog uit moeras bestond en onze voorvaderen nog in de klei ploeterden was er in Albanië al sprake van een rijke cultuur. In Romeinen15:19 lezen we dat Paulus het Evangelie gepredikt heeft…"van Jeruzalem uit rondreizende tot Illirië" Dit Illirië was zeer waarschijnlijk het gebied ten noorden van Griekenland waartoe dus ook Albanië behoort. Titus heeft zeer waarschijnlijk gepredikt in Durrës, de haven- en tweede stad van het huidige Albanië.

Albanië kent een zeer bewogen geschiedenis van overheersing en onderdrukking. Van het begin van de 16e eeuw tot aan 1912 waren de Ottomanen de heersers in Albanië, en werd Albanië van een christelijke staat omgevormd tot een vazal van het Ottomaanse Rijk. De inwoners werden door allerlei maatregelen gedwongen om over te gaan tot de Islam. Een minderheid van de bevolking echter verzette zich daartegen, vaak wonend in meer afgelegen berg gebieden.

De Albanische nationale volksheld, Georg Kastrioti, in Albanië beter bekend als "Skënderbeu" staat bekend vanwege zijn heldhaftig verzet tegen de overheersing. Van 1444- 1467 wist hij Albanese vorsten te verenigen om te strijden tegen de Ottomanen en was het verzet succesvol. Na zijn dood echter was de laatste weerstand gebroken en in 1501 werd het laatste deel van Albanië ingelijfd bij het Ottomaanse Rijk. Vanwege zijn verzet tegen het Ottomaanse rijk en het tijdelijk verhinderen de vijand verder Europa in te dringen wordt hij ook wel de titel "strijder voor Christus" gegeven.

In 1912 werd, na meer dan 500 jaar overheersing, in de havenstad Vlora de onafhankelijkheid van Albanië uitgeroepen. Een jaar later echter raakte de jonge staat al verwikkeld in de Balkan Oorlog waarna het door Griekse, Italiaanse, Servische, Montenegrijnse en Oostenrijkse troepen werd bezet. (…) In 1920 echter werd uiteindelijk een Albanese regering in het leven geroepen.

Na een onafhankelijke, maar moeilijke, tijd tussen de twee wereldoorlogen, wordt Albanië in 1939 bezet door Italië, en na de Italiaanse capitulatie door Duitsland (1943).

In 1946 komt Enver Hoxha als leider van de communistische partij aan de macht, een postitie die hij niet meer opgeeft tot zijn zijn dood in 1985. Zijn politiek zorgt ervoor dat het land in een volledig isolement komt nadat relaties met achtereen volgens de Sovjet Unie (1961) en China (1978) verbroken worden.

Het isolement zorgt uiteindelijk voor een enorme verarming van het land.

Gedurende deze tijd werden overal in Albanië honderduizenden bunkers gebouwd zodat het land verdedigd kan worden tegen alle mogelijke vijanden. Oppositie is niet toegestaan. In 1967 wordt Albanië uitgeroepen tot eerste atheistische staat ter wereld. Religie wordt verboden, vele geestelijken gedood of geinterneerd.

Na Hoxha’s dood in 1985 neemt Ramiz Alia de leiding van het land over. In 1991 werd echter het communistisch regime omvergeworpen, waarna de "Demokraten" in de regering komen. Helaas blijkt het begrip "demokratisch" rekbaar te zijn, en voeren corruptie en machtsmisbruik opnieuw tot een verdere crisis in het land met als dieptepunt de uitbraak van anarchie in 1997 waarbij wapendepots worden geplunderd en krimenele groepen het voor een aantal maanden voor het zeggen kregen.

Op wens van een overgangsregering grijpt de OSZE in en stuurt internationale troepen om de orde te herstellen. Bij de verkiezingen winnen de socialisten, o.l.v. voormalig communist Nano.

In maart 1999 vluchten honderd duizenden Kosovaren naar Albanië waar ze volgens Albanees gastvrijheids gebruik warm worden ontvangen. Het getuigenis van de jonge evangelische gemeenten is groot, vele Kosovaren horen zo voor het eerst van het Evangelie.

De politieke situatie blijft echter instabiel. Er heerst een enorme werkeloosheid en de maffia heeft een grote invloed in het land. Corruptie is en blijft groot, investeringen blijven veelal uit en de ooit zo trotse industrie, (veelal opgebouwd met hulp van China) ligt vrijwel geheel stil. Een lichtpuntje is het feit dat Albanië rijk is aan bodemschatten, maar de exploitatie laat wegens gebrek aan goede investerings gelden op zich wachten.

Het schoolsysteem dat in de communistische tijd goed te noemen was is enorm verslechterd, (door de lage salarissen vertrekken de beste leerkrachten naar het buitenland, daarnaast zijn vele leermiddelen gestolen of vernield gedurende de onrusten, bovendien heerst de mentaliteit "waarom zou je leren, als er toch geen werk is". Velen maken de middelbare school niet af.

Ook de kwaliteit van het gezondheidswezen laat erg veel te wensen over. Zo worden vele Albanezen gedwongen om naar het buitenland (meestal illegaal) te gaan om daar geld te verdienen voor hun families.

 

 

Religie

In 1967 werd Albanië uitgeroepen tot de eerste atheistische staat ter wereld. Moskeeëen, kerken en andere gebouwen werden vernietigd of voor andere doeleinden gebruikt. Het was verboden om kinderen te onderrichten in religie. Vele geestelijken, als ze voorheen nog niet geëlimineerd waren, werden vastgenomen.

Sinds 1991 kan er weer openlijk geëvangeliseerd worden. Het ontstaan van de "Protestantse Gemeenschap" en andere geloven worden door de drie hoofdreligies, Islam, Orthodoxie en de Rooms Katholieken gezien als een verstoring van de religieuze balans.

Het is moeilijk aan te geven hoe de verhoudingen liggen wat betreft de verschillende geloofsgroepen. Voor de Tweede Wereld Oorlog was er een verhouding van 70% Moslim (waarvan een groot deel de Soefi sekte Berktashi toebehoord), 20 % Katholiek (vnl. in het Noorden) 10% Orthodox (vnl. in het zuiden. Waarschijnlijk ziet nu zo’n 20% zich atheistisch, 50% noemt zich Moslim en 20% Katholiek en 10 %Orthodox.

Waarschijnlijk zijn er rond 8000 protestantse gelovigen in Albanië die aangesloten zijn bij een plaatselijke gemeente.

Daarnaast zijn ook andere groepen als de Jehovah getuigen, Bahai, Mormonen en anderen actief.

In zowel de Moslim gemeenschap alswel in de katholieke en Orthodoxe gemeenschap (maar waarschijnlijk in minder sterke mate) is de folk religie en bijgeloof zeer actief. Occultisme en magie zijn bekende verschijnselen in de Albanese maatschappij.

 

 

Gebedsverhoring

  1. De trotse uitspraak van dictator Enver Hoxha’s, dat alle religie uitgeroeid was in 1967 is omgeslagen in de claim van 74% van de bevoking die zegt in God te geloven

  2. Religieuze vrijheid was uitgeroepen in de wetgeving van 1998 ondanks druk van de vier traditioneel Albanese religies (Soennieten en Bektashi, hoewel beide Moslim, worden gezien als twee verschillende gemeenschappen) om deze vrijheid te beperken.

  3. In elke stad en grotere plaats is nu een protestantse gemeente te vinden.

  4. Radio Tirana is gebouwd om atheisme te propageren. Vanuit dit radiostation zend TWR 80 uur per week radio zendingen uit naar Oost Europa en Azië

 

 

Uitdagingen om voor te bidden

  1. Het communistisch systeem heeft Albanië economisch, moreel en geestelijk volledig naar de afgrond gebracht. Gedurende deze tijd werden 700.000 of gedood of gevangen gezet voor lange tijd (soms verbannen naar geïsolleerde bergregio’s waar het leven zeer zwaar was). Een groot deel van de bevolking was betrokken in het bespioneren van buren, dorps genoten etc. Iets wat het onderling vertrouwen ook nu nog sterk beinvloed.
    De anarchie, chaos ( van 1991 en 1997 in het bijzonder) en de corruptie hebben diepe littekens nagelaten in de samenleving. Velen hebben de hoop voor een betere toekomst verloren en ook het vertrouwen in de politiek is naast de eerste euforie vrijwel geheel verdwenen. Bid voor vrede, gerechtigheid en een regering die de bevolking werkelijk dient i.p.v. de eigen zakken vult.
    Menselijk gesproken is er weinig hoop voor een verbetering van de situatie in het land op korte termijn. Bid dat mensen vervuld mogen worden met de Hoop door te gaan geloven in Jezus Christus.

  2. De vrijheid van religie zou weer ingeperkt kunnen worden. Nog steeds zoeken de traditionele zuilen in de samenleving tot een beperking van de godsdienst vrijheid met als motivatie dat alle "buitenlandse groepen" de religieuze balans en vreedzaam naast elkaar co-excisteren verstoren.

  3. Moslim landen hebben enorme hoeveelheid geld geinvesteerd in Albanië. Meer dan een miljoen Koran zijn verdeeld, 900 moskees zijn tussen ‘93-95 gerestaureerd of nieuw gebouwd en duizenden jongeren hebben de mogelijkheid gekregen om in het buitenland "Islam theologie" te studeren. De meeste moskees zijn echter slecht bezocht en het grootste deel van de moslims in Albanië wil niets weten van de strenge regelgeving die de islam propageert. Het grootste deel van de moslims is nominaal moslim en heeft vrijwel geen kennis van de islam.
    Bid dat extremisme geen ingang zal vinden in Albanië en dat veel moslims terug mogen keren naar hun chr. wortels. (voordat de Turken de bevolking van Albanië dwongen om tot islam, 16e –18e eeuw, over te gaan was het land voor het overgrote deel christelijk).

  4. Het evangelisch getuigenis is enorm gegroeid sinds 1991. Voor de 2e W.O. was er slechts één functionerende evangelische gemeente in het zuiden van het land (Korça) In het eind van 1992 waren er meer dan 1000 gelovigen samenkomend in 19 verschillende gemeenten. In 2000 waren er meer dan 55 verschillende denominaties in 130 verschillende gemeenten. Daarnaast zijn er zo’n 55 kleinere groepen die regelmatig samenkomen. Meer dan 80 % van deze zijn verbonden met het Albanees "Encouragement Project". De Albanese Evangelische Alliantie (VUSh.) vertegenwoordigd 60 % van alle protestantse kerken en organisaties.
    Bid dat de Protestantse gemeenschap mag worden erkend door de regering als een belangrijk getuigenis die bijdraagt tot herstel van het land.

  5. Het trainen van leiders is een van de belangrijkste taken van de jonge Kerk. De Katholieke Kerk en de Orthodoxen hadden samen 136 mannen in training voor het werk in de parochies.
    De evangelische gemeenschap werd zich meer bewust van het belang van training van jonge leiders nadat vele zendelingen tijdens de onrusten van 1997 het land moesten verlaten.
    Een aantal organisaties zijn betrokken met het opleiden van leiders voor de vaak jonge gemeenten. Het Albanese Bijbel Instituut, Jeugd met een Opdracht, Church Multiplication International, Lightforce en anderen. Ongeveer 75 Albanians zijn op dit moment in full-time training en nog meer zijn betrokken bij training programma’s volgens het TEE systeem (ABI).

  6. Zendings activiteiten zijn enorm gegroeid sinds 1991. In 1995 Albanië was het land met de grootste aantal "zendings activiteiten" in Europa, van zowel Moslims als christenen. Meer dan 70 organisaties werken samen in het Albania Encouragement Project in zowel hulp projecten, literatuur distributie evangelisatie en gemeente stichting. Bid voor:
    1. Eenheid. Een diep vertrouwen, coördinatie van het werk en goede gemeenschap dat van een hoog geestelijke niveau getuigt.
    2. Visie voor de toekomst. Een groot deel van het huidige werk is gericht op het korte termijn. Bid dat long term werkers zullen komen die de taal en cultuur goed kunnen leren kennen en een waardevolle bijdrage kunnen leveren aan de groei van de kerken en de training van de leiders.
    3. Wijsheid in de overschakeling van het geven van hulp, naar het opstarten van langdurige ontwikkelings projecten. Misbruik of het onwijs omgaan met hulp is een belangrijk geestelijke barriere, zoals ook al in het verleden is gebleken.

  7. De minst bereikte minderheden
    1. De 300.000 Bektashi moslims zijn deel van een Soefi Dervish beweging die niet wordt geaccepteerd door de Soennietische gemeenschap als moslims. Hun geloofs systeem is sterk beinvloed bij Volks geloof. Magie en occultisme houdt velen in de ban. Opmerkelijk echter dat er binnen deze gemeenschap een grotere openheid is voor de persoon van Jezus en velen, dit itt de soennieten, tot geloof zijn gekomen of interesse tonen.
    2. De Vlach (hun taal heeft sterke relaties met het Roemeens) Macedoniers en Grieken zijn normaal Orthodox en leven vnl. in het zuiden van het land. De Roemeense "Missionary Society" werkt onder hen in Gjirokaster.
    3. De Gorani en Pataree Macedoniers zijn cultureel Moslim. De Cham, zijn Moslim Albanezen die Griekenland zijn ontvlucht tussen 1920 en 1945. Zij zijn een sociaal gesloten volk.
    4. De Roma (zigeuners) spreken Romany en of Albanees en leven met elkaar aan de rand van grotere plaatsen . Slechts een paar van hen zijn in de afgelopen jaren tot geloof gekomen.

  8. De Albanese diaspora. Meer dan de helft van alle Albanezen leeft buiten Albanië, dit als gevolg van politieke beslissingen die vnl. het westen heeft genomen na de eerste W.O. Hun geestelijke nood is groot.. Bid voor:
    1. Kosovaarse Albanezen, voor het overgrote merendeel soennietische Moslim met een katholieke miderheid in het zuiden.. de Kosovo crisis in 1998/99 leidde tot een interventie van de V.N. die dit gebied, dat officiëel nog bij Joegoslavië hoort, nu controleert. Voor de crisis was ongeveer 90 % van de bevolking Albanees, leidinggevende functies echter waren vrijwel geheel in Servische handen.
      Vele Kosovaren vluchten naar Albanië en door de hulp die de Albanese evangelische gemeenschap verleende, is er een sterk getuigenis uitgegaan. Vele Kosovaren hoorden het Evangelie voor het eerst. Zowel Albanezen als zendelingen zijn vandaag de dag in Kosovo actief. Des te opmerkelijker omdat de Albanese kerk zelf nog zo jong is. Bid dat de Albanese kerk mag blijven groeien in hun visie om volksgenoten met het Evangelie te bereiken. Het werk in Kosovo is verre van eenvoudig.
    2. Albanezen levend in aangrenzende gebieden; Macedonië (bijna een miljoen) en Montenegro (35,000) — vrijwel geheel Moslim, met zeer weinig christelijk getuigenis.
    3. Albanezen in de E.U. In Italië leven al eeuwen lang de "Arbresh", afstammelingen van Albanese christenen die na de verovering van Albanië door het Ottomaanse rijk in de 15e eeuw naar Italië gevlucht zijn. Deze gemeenschap van zo’n 350,000 spreekt voor een deel nog oud- Albanees. Ook Griekenland kent een historische Albanese gemeenschap (Alvanitika) van zo’n 25,000, maar waarschijnlijk liggen dat getal hoger. De jongere generatie spreekt nauwelijks meer Albanees als gevolg van de Griekse politiek waarbij de minderheden werden gedwongen te "vergrieksen". Veel Macedonische en Kosovaarse Albanezen wonen en werken nu in Zwitserland (175,000), Duitsland (700,000), Frankrijk, België en Nederland. Unieke mogelijkheden zijn er om deze groep te bereiken. Helaas wordt dit maar zeer weinig aangegrepen. Bid dat deze groepen mogen worden bereikt..
    4. Albanese immigranten in Griekenland en Italië.
      Sinds het opengaan van de grenzen zijn veel, veelal jonge, Albanezen naar deze twee landen uitgeweken op zoek naar werk. Hoewel deze landen in het begin zeer gastvrij waren, is over het algemeen de opinie over Albanezen zeer negatief als gevolg van de criminele Albanezen die helaas ook in deze landen actief zijn.
      Naar schatting leven meer dan 100.000 Albanezen in Italië en meer dan 500.000 in Griekenland (250.000 alleen al in Athene) . De mogelijkheden om deze immigranten met het Evangelie te bereiken zijn groot. Over het algemeen zijn de Albanezen meer open voor het Evangelie i.v.m. de moeilijke situatie waarin ze vaak verkeren. Daar waar exploitatie en discriminatie, soms zelfs rascisme diepe wonden slaan,opent liefde, bewogenheid en vriendelijkheid vele deuren. Literatuur in hun eigen taal wordt vaak graag gelezen.
      Bid voor meer werkers onder deze grote groep en voor goede coördinatie van het werk in samenwerking met de verschillende Protestantse Griekse kerken.

  9. Christelijke hulp organisaties:
    1. De verbreiding van de Bijbel. Sinds 1992 is er een complete Bijbel in de moderne Albanese taal. Bid dat velen gegrepen worden door wat ze in de Bijbel lezen.
    2. De film over het leven van Jezus is vertaald in de twee dialecten van Albanië. Velen hebben de film gezien en zijn tot geloof gekomen. Ook is literatuur in grote mate verspreid. Bid dat beide middelen verder gezegend mogen worden en dat velen er door geraakt mogen worden.
    3. Christelijke radio programma’s zijn uitgezonden via Monte Carlo door TWR/ECM en kent vruchten. Ook zijn er in 1998 verschillende christelijke radiostations gestart. Bid dat velen tot geloof mogen komen door deze programma’s en de weg naar een gemeente weten te vinden.

 

 

Literatuur

Verder zijn er een aantal kleinere recente boeken over Albanië in het Nederlands aanwezig, na te vragen bij de boekhandel.

Internet sites: engelstalig