Land	Bevolking en taal	Economie en Politiek
Religie	Dank- en gebedspunten

 

Land

De islamitische republiek Pakistan ligt op de grens van het midden- en verre oosten tussen India en Iran. Het grenst verder aan Afghanistan, China en de Indische Oceaan. Het grootste deel van het land is droog met dorre bergen in het noorden en westen en woestijn in het zuidwesten. Uitgestrekte irrigatiestelsels zijn te vinden in de vruchtbare Indus-vallei. Het oppervlakte is 83,700 km2, ruim 20 keer groter dan Nederland, waarvan 83,700 km2 bestaat uit een derde deel van Kashmir dat door Pakistan wordt gecontroleerd.

Aantal inwoners: 141,599,000 (1995).

Hoofdstad: Islamabad met 245,000 inwoners.

Populatiedichtheid:	1990: 154p/km (3,5% bevolkingsgroei)
	1995: 178p/km (2,9% bevolkingsgroei)

 

 

Bevolking en Taal

Er zijn meer dan 170 etnische groepen met zes belangrijke taalfamilies en talrijke dialecten. De officiële taal is het Urdu, dat breed wordt gesproken door de meeste Pakistanen. Het totaal aantal talen is 68.

• Indo-Iraans 85%
• Panjabi 61%. Hieronder vallen ook de Siraiki (12,400,000) en de Hindko (3,000,000). Op de noordelijke vlakten wordt de politieke dominantie bedreigd door verschillende groepen.
• Sindhi 12%. In het zuiden en in Karachi.
• Urdu 9%. De Mohajirs zijn Indiase moslimimmigranten ten tijde van de onafhankelijkheid. Voornamelijk te vinden in Karachi en Sindh.
• Noordelijke volken 2%. Talloze kleinere groepen. De grootste: Kohwari (263,000); Shina (215,000); Kashmiri (105,000); Gujuri (81,000); en Torwali (60,000).
• Stammenvolken van de Sindh 1%. Belangrijke groepen: Koli (750,000); Mawari (208,000); Bagri (200,000); Od (50,000); en Datki (34,000).
• Iraans 13,6%.
• Pathan-Afghaans 10,1%.
• Baloch 3%.
• Overige 0,5%. Hunza (75,000); Dari/Farsi; en Wakhi (6,000 ).
• Dravidiaans 0,74%. 908,000 Brahui, levend onder de Baloch.
• Tibetaans 0,34%. Balti-Purik (400,000); en Kashmir.
• Turks 0,1%. 70,000 Hazara die Dari Perzisch spreken. Er zijn mogelijk 50,000 centraal Aziatische Oezbeken onder Afghaanse vluchtelingen.
• Overige 0,3%. Hieronder vallen onder meer Arabieren (122,000); Chinezen (6,000); Afghaanse vluchtelingen (3,500,000); en Iraniërs.
  

 

 

Economie en Politiek

Veel van de landbouwgrond en de handel wordt gecontroleerd door enkele rijke families. De economie wordt bedreigd door een ongecontroleerde bevolkingsgroei, een tekort een water en land, een defensiebudget dat 40% van het nationale inkomen kost, de effecten van de oorlogen met Afghanistan en de vluchtelingen, en een spectaculair hoog corruptiecijfer. De invoering van Islamitische wetgeving zou een economische ramp tot gevolg hebben voor het land. Werkloosheid bedraagt officieel 3%, maar zit werkelijk dichter bij de 40%. De gemiddelde schuld per persoon is $121. Het gemiddelde inkomen per persoon is $370 (=1,7% van USA).

Pakistan is sinds 1947 onafhankelijk van Groot-Brittannië en is voortgekomen uit de opdeling van Brits India. Het land heeft sinds toen weinig stabiliteit gekend. Er zijn drie oorlogen gevoerd met India en een opeenvolging van ondermaatse burgerregeringen en autocratische militaire regimes. Het ontslag van de regering van Benazit Bhutto, gevolgd door vervalste verkiezingen, resulteerde in een groei van de macht van Islamitische elementen. Vanaf de oorlog met Afghanistan in 1979, zorgt een toevloed van vluchtelingen en een groei van Islamitische guerrillamilities voor toenemende instabiliteit van Pakistan. Dit heeft economische ontwikkeling afgeremd en heeft zijn weerslag op de hele regio.

 

 

Religie

Pakistan is een Islamitische republiek waar de regering een politiek van Islamisatie nastreeft van het legale systeem, belastingen en het publieke leven, ondanks brede twijfel onder de bevolking. De regering lijkt weinig weerstand te kunnen bieden tegen de druk van extremistische Islamitische groeperingen. De gestage implementatie van de sharia-wetgeving druist regelrecht in tegen de grondwet en geeft de extremistische Moslimgroepen mogelijkheden om de religieuze minderheden te kunnen onderdrukken en vervolgen.

• 96,7% Moslim. Sunni 67,6%, Shi'a 26,1% (waaronder de onorthodoxe Ismaili), Ahmaddiya officieel 0,13% maar onofficieel 3%. De laatstgenoemde worden niet als Moslims beschouwd en worden door de regering vervolgd. Velen zijn ondergronds gegaan.
• 1,5% Hindoe. Stammenvolken van de Sindh en sommige Sindis en Paniabis. Er is sprake van afname door emigratie en bekeringen naar andere religies.
• 0,1% Overigen. Baha'i 25,000; Animisten 20,000; Parsee 6,000; Boeddhisten 2,000.
• 1,7% officieel Christen, maar onofficieel 2-3%. Het aantal belijdende leden is 1,66% en het groeicijfer is 3.9%.

Verschillende kerkgenootschappen in Pakistan
Kerkgenootschap	Kerken	Belijdende leden	Hele gemeenschap
Ch of Pakistan	736	184,000	460,000
Presbyterian Ch of P	200	44,800	332,000
Assoc Ref Presb Ch	176	26,400	110,000
Salvation Army	668	25,200	42,000
United Ch in Pakistan	82	14,000	40,000
National Methodist Ch	148	13,300	38,000
Christian Brethren	73	8,000	32,000
Seventh-day Adventist	45	6,579	18,800
Full Gospel Assembly	63	5,000	16,100
Indus Chr Fell	6	1,208	3,020
International Missions	36	900	3,000
Pakistan Chr F'ship	6	397	1,590
Evang Alliance Chs	8	240	1,200
Alle overigen (38)	636	80,133	208,450
Denominaties (51)	2,883	410,157	1,306,160
Catholic Ch	659	389,000	720,000

Onderverdeling christenen in Pakistan:

• 1,6% Protestant. De groei is 3,1%.
• 0,29% Evangelicalen. Hele gemeenschap: 352,000 met 111,000 belijdende leden.
• 0,08% Pinkster/charismatisch. Hele gemeenschap: 102,000 met 36,000 belijdende leden.
• 0,59% Rooms Katholiek. De groei is 5,3%.

 

Dank- en Gebedspunten

• Pakistan heeft te maken met een ontmoedigend aantal problemen. Onenigheid, corruptie en een onkunde om de nationale sociale, economische en ecologische problemen aan te pakken plagen de vorige en huidige regeringen. Het vinden van een middenweg die zowel liberalen als fundamentalisten tevreden stelt is moeilijk gebleken. Veel mensen zijn gedesillusioneerd and angstig. Bid dat er een gevoel voor de realiteit zal zijn en openheid voor het evangelie die resulteert in toerusting van christenen en groei van de kerk.
• Islamisatie is een probleem voor de minderheden die hun grondwettelijke rechten afgekalfd zien worden. Implementatie van de sharia-wetgeving met een doodsstraf voor het beledigen van de profeet Mohammed is dè manier voor Moslims om valse beschuldigen te uiten tegen Christenen. Verschillende zijn martelaren geworden en andere zijn in de gevangenis beland. Bid voor het behoud van de elementaire mensenrechten voor alle inwoners van Pakistan, ongeacht hun religie, geslacht of status.
• Vervolging van religieuze minderheden door Moslimextremisten is snel toegenomen sinds 1988. Christenen worden geweerd voor bepaalde beroepen en de meest lage beroepen worden voor Christenen gereserveerd. Door het kiesstelsel is hun invloed gemarginaliseerd. Hun getuigenis in de rechtbank is maar de helft waard als die van Moslims, wat betekent dat er weinig verhaal is in de rechtbanken en er weinig publiciteit door de pers voor geweld en klinkklare discriminatie tegen ze. Molestaties, gevangenneming en zelfs enkele gevallen van moord blijven ongestraft, alsook de vernietiging van eigendommen en kerken. Angst en ontmoediging houden de Christelijke gemeente in haar greep. Bid dat dit lijden Christenen dichter bij God brengt en hun standvastig maakt in moed en geloof waardoor ze een krachtige getuigenis kunnen geven aan hen die onderdrukken.
• Christenen met een Moslimachtergrond worden bedreigd door de implementatie van de sharia-wetgeving. Er zijn mogelijk duizenden verborgen gelovigen, maar een handjevol hebben Christus beleden en zich openlijk als Christen uitgesproken, omdat het tot hun martelaarschap kan leiden. Ook hebben veel van dergelijke gelovigen te maken met het dubbele trauma van de verwerping door hun gemeenschap en het niet geaccepteerd worden door de Christelijke gemeente.
• Christelijke zending werkt in het land sinds 1833. Christelijke normen en waarden en instellingen wortelen diep in het land, een feit dat Moslimfundamentalisten proberen te negeren. Presbyteriaanse, Anglicaanse, Methodistische zendelingen en later zendelingen van het Leger des Heils hebben het eerste pionierswerk gedaan. Er was een groot aantal bekeerlingen onder de 30 kasteloze Hindoekasten in de periode 1890-1930. Dit werd vergezeld door een opwekking in 1904. Andere zendingsgroepen, voornamelijk evangelisch van origine, kwamen in Pakistan rond de onafhankelijkheid. Enkele van de grotere zendingsorganisaties zijn Interserve, TEAM, CMS, SIM, OM, IMI, CBFMS en RSTI. Landen waarvandaan een groot aantal zendelingen komen zijn: Verenigde Staten, Groot-Brittannië, Canada, Australië, Nieuw-Zeeland, Finland, Zweden en Korea. Het merendeel van de zendelingen werken binnen bestaande kerkstructuren; een kleine minderheid heeft een bediening als pionierwerker en in het stichten van nieuwe gemeenten. De golf van geweld, doodsbedreigingen, ontvoeringen van buitenlanders, en toenemende druk van de autoriteiten bemoeilijkt het zendingswerk. Bid voor de bescherming en voor creatieve kansen om de talloze onbereikte volken en gebieden te bereiken in Pakistan. De meeste zendelingen komen uit het Westen, maar steeds meer komen er uit Aziatische landen. Bid voor zowel de roeping van anderen om te dienen in het land en voor het verkrijgen van de benodigde visa om het land binnen te komen.
• De kerk heeft het gebed vandaag harder dan ooit nodig. De meeste Christenen zijn Panjabis of mensen uit lage kasten met Hindoe-achtergrond en het overige deel komen uit Hindoestammen van de Sindhvolken, en worden daardoor vaak geminacht en onderdrukt door de Moslimmeerderheid. Bid voor:
1. opwekking. Gebrek aan onderwijs, armoede en analfabetisme hebben de vermindering van geestelijke normen en waarden, nominalisme en het bedrijven van occultisme onder hen, die zich Christenen noemen, bevorderd. Er is weinig groei van de kerk gedurende tientallen jaren met uitzondering van de Mawaris en Koli in de Sindhwoestijn.
2. geestelijk leiderschap in de kerken. Er is een tragische geschiedenis van onenigheid onder het leiderschap, rechtszaken en afsplitsing in verschillende denominaties. God doet veel goede jonge leiders opstaan. Bid dat zij voorbeeld mogen geven van een geheiligd en met godsvrucht gezegend leven.
3. moed om het geloof te delen met niet-Christenen. Alles werkt in de hand dat Christenen angstig, introvert en zwijgzaam worden. Maar enkelen hebben een last om de Moslims te bereiken. Teams van Operatie Mobilisatie hebben veel gelovigen uitgedaagd om betrokken te raken in evangelisatie. Bid dat deze uitdaging ook hele gemeenten mag gaan bewegen.
4. visie voor zending. Sommige Pakistaanse gelovigen hebben genootschappen opgericht in verschillende landen in het Midden-Oosten, sommige met een bediening onder niet-Christenen. Bid voor hen, die bij dergelijke bedieningen betrokken zijn en vaak bloot staan aan grote persoonlijke risico’s.
• Training van leiders. Er zijn 12 Protestante en zes Katholieke theologische colleges en bijbelscholen. De bekendste is de interkerkelijke/-zending theologische seminarie en United Bible Training Centre in Gujranwala. Bid voor deze school en ook voor het bijbelinstituut in Attock Stad. Te weinig toekomstige leiders reageren op de roeping van God, en een tekort aan financiële middelen beperkt velen. Bid dat een groter deel van de Pakistaanse kerkleiders kunnen dienen in de nationale kerken zonder de steun nodig te hebben van buitenlandse genootschappen. Verschillende denominaties gebruiken TEE-cursussen van de Open Theological Seminary die 900 studenten telt in 60 centra.
• De onbereikten. Meer dan 160 etnische bevolkingsgroepen en 40 taalgroepen kennen geen levensvatbare, inheemse gemeenten en hebben geen effectief crosscultureel zendingsinitiatief. Er zijn maar weinig landen waar de zendingstaak en –uitdaging zo groot is. Bid speciaal voor de grotere groepen die in de bevolkingslijst zijn genoemd. Bid ook voor:
1. Baloch en Brahui. Ongeveer 75% van 4,500,000 Baloch wereldwijd leven in Pakistan. Over de hele wereld zijn er maar 10 Baloch-christenen bekend. Meer dan één miljoen leven en werken in Karachi. Balochistan is grotendeels woestijn en niet open voor buitenlandse werkers. Onder de Brahui zijn geen Christenen bekend, die onder hen leven. Bid voor het inter-genootschappelijke bureau dat zich uitstrekt naar dit strategische en koppige volk.
2. de Pukhtun aan de noordwestelijke grens met Afghanistan die bekend staan om hun strijdlust en saamhorigheid. Zij controleren de lucratieve drugs- en wapenhandel in Pakistan en Afghanistan. Meer dan twee miljoen leven er in Karachi. Er zijn maar twee Pushtu-sprekende gemeenten bekend, en maar enkele gelovigen. Een handjevol buitenlandse zendelingen heeft zich toegelegd op een bediening onder hen.
3. de volken in het uiterste noorden. Hier leven 27 kleine groepen mensen in de bergvalleien van Kashmir, Kohistan, Swat, Dir, Chitral, Gilgit en de Hunza. De Kalsh zijn voornamelijk animistisch, maar bekeren zich tot de Islam sinds 1975. Alle andere volken zijn Moslim: Sunni, Shi’a en Ismaili. Bid speciaal voor de Burushas en de Hunza, de aan Tibet gerelateerde Balti, de Khowaris van Chitral, de Shina, alsook voor de talloze kleinere groepen. Onder deze volken is geen enkele kerk bekend en maar enkele Christenen. Het medische werk van de Brethren heeft veel deuren voor het evangelie geopend.
4. de Sindhi- en Panjabi-meerderheid op de Indusvlakte. Christenen zijn bijna alleen afkomstig uit de Hindoe-minderheden die zich aan de onderkant van de sociale ladder bevinden. Er zijn kerken onder hen gesticht, maar weinig Moslims zijn er bereikt. Er wordt zending bedreven in het gebied, maar tot nu zijn er weinig Sindhi-gemeenten.
5. Karachi met zijn enorme inwoneraantal (het dubbele van het officiële aantal) en dat wordt verscheurd door geweld en etnische verschillen. Multi-etnische conflicten, ontvoeringen en gewelddadige criminaliteit zijn de realiteit van alledag. Het aantal drugsverslaafden in de stad wordt geschat op één miljoen. Onder hen wordt nu zending bedreven door verschillende zendingsgenootschappen. De 30 kerken met 120,000 Christenen in de stad zijn vooral gevuld met Panjabi en Goanezen. Bid dat onder iedere etnische groep in de stad er een bediening wordt gegeven om kerken te stichten, speciaal voor de Urdu-sprekende Mohajirs, de 500,000 Ismaili Moslims en de talloze Afghaanse vluchtelingen.
6. Afghaanse vluchtelingen in Pakistan die in 1990 het hoogste aantal van vier miljoen bereikte. Het aantal gaat langzaam omlaag doordat sommigen terugkeren naar hun verwoeste thuisland dat nog steeds door burgeroorlog wordt verscheurd. Er zijn 330 registreerde vluchtelingenkampen, waarbinnen bijna de helft van de bevolking bestaat uit kinderen en de rest uit vooral vrouwen. De meeste spreken Dari en Pushtu, maar er zijn ook veel Oezbeken, Tajik en andere groepen. Jarenlang hebben Christelijke hulporganisaties waardevolle materiele en spirituele hulp gegeven, maar het werk is door druk van Moslimextremisten, vervolging, ontvoeringen, en zelfs de moord op Christelijke werkers verminderd. Bid voor hen die door blijven gaan met deze ondankbare taak om Jezus’ wil, en bid voor eeuwige vrucht.
7. de Ahmaddiya. Dit is een militante en zendingsgerichte sekte, die door Moslimvervolging gedwongen is om grotendeels ondergronds te gaan. Weinig van de drie miljoen Ahmaddiya wereldwijd zijn ooit tot Christus gekomen, maar nu worden ze door hun lijden opener voor het evangelie.
• Jonge mensen zijn een belangrijk bidpunt omdat 50% van de bevolking jonger dan 15 is. Toch zijn er maar weinig organisaties actief onder de Christelijke en niet-Christelijke jeugd. Er zijn maar weinig werkers die zich met dat specialistische werk bezighouden. Bid voor hen die dat wel doen, en actief zijn op colleges en universiteiten.
• De Pakistanen zijn in de afgelopen jaren geëmigreerd naar alle delen van de wereld, vooral naar het Midden-Oosten, Noord-Amerika, Groot-Brittannië en Australië. Weinig Moslims van Pakistaanse afkomst zijn in die landen tot geloof gekomen, en Christenen hebben relatief weinig gedaan om hen te bereiken met het evangelie. Dit is vooral waar voor de 450,000 die in Groot-Brittannië wonen.
• Ondersteunende werkzaamheden. Bid voor:
1. de productie van literatuur. In het MIK Christian Publishing House wordt een grote variëteit aan Christelijke literatuur vertaald, bewerkt en uitgegeven. Bid voor inzicht en geloof voor de schrijvers, het bestuur en de lezers.
2. de verspreiding van literatuur. Het Bijbelgenootschap heeft een vitaal netwerk voor het drukken, vertalen en distribueren van Bijbels. Er is een boekenwinkel in Karachi en er worden miljoenen pamfletten en boeken verspreid in het hele land door OM. Hoewel het analfabetisme groot is, is de interesse in de literatuur dit ook. Bid dat veel harten aangeraakt mogen worden door de Heilige Geest.
3. bijbelvertaling. Met maar negen talen die een Nieuwe Testament hebben, is dit een grote uitdaging. Er werken vertaalteams onder 18 talen, en verder hebben drie talen een revisie nodig. Onderzoek zal uitwijzen dat zeker 38 talen Nieuwe Testament-teams nodig hebben. Bid dat buitenlanders en nationalen worden geroepen en toegerust voor het vertaalwerk.
4. Bijbel correspondentie cursussen. Deze zijn zeer vruchtbaar gebleken in het onderwijzen van Christenen en niet-Christenen. Bid voor de Pakistan Bible Correspondence School met vijf regionale centra en 40 medewerkers en zo’n 9-10,000 studenten actief betrokken. Bid ook voor cursussen die door de Swedisch Pentecostals worden gegeven. Bid voor medewerkers en studenten, en dat er eeuwige vrucht mag zijn van het werk.
5. de Jezusfilm. Moslimfanatici, beperkte samenwerking bij kerken en zendingsgenootschappen vermindert de bruikbaarheid van de film. Bid voor veiligheid en vrijheid om de film te kunnen tonen en het overal distribueren en verspreiden van de video’s.
6. de radio. Een gebrek aan Christenen en kerken onder de grotere bevolkingsgroepen houdt de ontwikkeling van een adequate dagelijkse programmering tegen. Er wordt uitgezonden door FEBA in het Urdu, Panjabi, Pshtu, Sindhi, Dindko en Siraiki. Bid dat de "World by 2000"-samenwerking met verschillende organisaties de uitzendingen verder zal ontwikkelen en dat er programma’s komen in de Balochi- en Brahui-talen.
7. cassettes. Er worden opnamen verspreid in 58 talen.