|
Land
Oppervlakte: 2.345.000 km2; dat is 60x zo groot als Nederland.
Het land ligt in midden Afrika aan weerszijden van de evenaar. Het grenst
in het Noorden aan de Centraal Afrikaanse Republiek en Soedan, in het Oosten
aan Oeganda, Ruanda, Burundi en Tanzania. In het Zuidwesten grenst het aan
Zambia en Angola en in het Westen aan ex- Frans Congo.

Volk
Bevolking: Ongeveer 51 miljoen. De hoofdstad Kinshasa telt ruim 5 miljoen
inwoners. Er zijn meer dan 250 etnische bevolkingsgroepen die 700 talen en
dialecten spreken.
De Bantoegroepen maken 83% van de bevolking uit. Zij bevinden zich vooral
in het Oosten, Zuiden, Westen en het midden van het land, zoals de Baluba,de
Bamongo en de Bakongo. Bijna 60% van de bevolking leeft op het platteland,
hoewel de trek naar de stad nog steeds niet gestopt is. Men hoopt in de stad
werk te vinden, goede medische voorzieningen en scholing. De realiteit is
helaas anders.
Analfabetisme: 45%. De toestand van de meeste scholen is erbarmelijk. Momenteel krijgt het onderwijzend personeel niet meer dan f.8,-- per maand. De ouders proberen via een bijdrage hun "salaris" wat te verhogen.
Officiële taal: Frans. Het Lingala is als "soldatentaal" over het hele land verspreid . Verder worden nog andere Bantoetalen gesproken, zoals het Swahili(Oosten), het Kikongo(Westen) en het Kiluba(midden)
Tropisch met het warme regenseizoen en het koude(niet kouder dan 18° C) droge seizoen. Het belangrijkste geografische kenmerk van het land is de Kongo rivier. Hij strekt zich over een lengte van 4.700 km uit en is voor het grootste deel bevaarbaar. In Inga(West Kongo) is in de Kongo rivier de grootste waterkracht centrale van midden Afrika gebouwd.Het riviersysteem is zeer belangrijk voor het economische leven van het land. Met een buitengewoon slecht wegen- en spoorwegnet vormen de Kongo rivier en zijn zijrivieren de voornaamste transportwegen voor het vervoer van producten en goederen. Anno 2001 is de hoofdweg tussen Kinshasa en de 1e havenplaats,Matadi, verworden tot een zandweg die tijdens het regenseizoen praktisch onbegaanbaar is.
Er is een enorme rijkdom aan delfstoffen, zoals kobalt, goud, diamanten,
koper en het potentieel voor een grote landbouwkundige productie is ruimschoots
aanwezig, zoals bijvoorbeeld het verbouwen van manioc en kookbananen en ook
suikerriet, maïs, zoete aardappels en koffie. Doordat de infrastructuur
slecht is, worden de producten nauwelijks uitgevoerd en het voedsel komt moeizaam
van het platteland naar de steden.
Er bestaat een grote kloof tussen de geprivilegieerde stad- elite, die een
heel kleine minderheid vormt en de arme massa's in de steden en op het platteland.
Hier en daar wordt de plattelandsbevolking door kerken of door privé
initiatief ook op landbouwkundig gebied geholpen.
Voordat Kongo door koning Leopold II van België als zijn "achtertuintje"
werd ingelijfd en later door België gekoloniseerd werd, was het land
in verscheidene koninkrijken verdeeld. Het koloniale bewind verleende aan
Kongolezen in het bestuur geen invloedrijke posities. Politieke partijen werden
pas eind vijftiger jaren opgericht. Door snel toenemende politieke onlusten
werd overhaast op 30 juni 1960 tot de onafhankelijkheid overgegaan.
Intriges leidden ertoe dat de 1e Kongolese premier, Patrice Lumumba, vermoord
werd en dat de 1e Kongolese president, Joseph Kasavubu , op een zijspoor werd
gezet.
De chef- staf van het leger, Joseph Mobutu, greep de macht. Hij was een ware
meester om zich en de kleine clan om hem heen te verrijken.
Wanbeheer en politieke corruptie leidden tot een enorme chaos en de bevolking
verarmde steeds meer.
In 1997 werd Mobutu door Laurence Kabila, een obscure guerrilla leider, en
zijn troepen verjaagd en hij stierf enkele maanden daarna aan kanker.
Na enige tijd bleek dat Kabila niet veel beter was dan zijn voorganger. In
januari 2001 werd hij door één van zijn lijfwachten vermoord.
De 1e maanden van het bewind van de nieuwe president, zijn zoon Joseph Kabila,
worden door de bevolking als positief ervaren.
Er heerst een grote mate van godsdienst vrijheid. De scholen die enigszins
normaal functioneren en de sociale projecten die goed lopen, worden veelal
door kerken geleid.
Ongeveer 44% van de bevolking is RK; 31% is Protestant; 12% is Kimbanguist.(
Hun theologie wordt Bijbels bijgesteld!); 5% onafhankelijke kerken; 6% traditionele,
animistische godsdienst; 1,4% moslim.
De meeste protestantse kerken zijn lid van de Eglise du Christ au Congo(ECC).
Er werken nog maar weinig zendelingen in Kongo.
Enkele boekwerken die veel informatie over het land geven:
Enkele leesboeken over Congo:
Een Congolese, Afrikaanse theologische studie:
Na een afwezigheid van ruim 11 jaar ben ik weer 3 weken in Congo/Kinshasa
om voor de CMA een aantal projecten, die door haar gesponsord worden, te bezoeken.
Verder wil ik zelf nog enkele dagen naar 2 gebieden gaan waar wij jarenlang
intensief gewerkt hebben.
Het is er allemaal niet beter op geworden in dat land.
In het begin van de negentiger jaren heeft het 2x een muiterij van het leger
te verwerken gekregen. Het merendeel van de fabrieken en bedrijven in de grote
steden zijn toen totaal vernield. Veel blanken zijn het land uitgevlucht en
de meeste zijn niet teruggekeerd.
Daarna brak er een opstand in het oosten van het land uit, geleid door een
toen onbekende rebellen leider, Laurence Kabila. In 1997 verdreven zijn troepen
de dictator Mobutu en er scheen hoop op rust en herstel van het land te komen.
Jammer genoeg werden Kabila en zijn vroegere bondgenoten tegenstanders en
er brak in een groot deel van het land een burgeroorlog uit die door de aanwezigheid
van Ruandese, Oegandese, Angolese en Zimbuadese troepen nog steeds wordt aangewakkerd.
Economisch ligt het land in de afgrond. Ruim 80% van de bevolking die kan
werken, is werkeloos. Bedrijven die na de muiterijen zijn gesloten, hebben
hun poorten niet meer geopend. Nieuwe investeerders dienen zich niet aan vanwege
de voortslepende oorlog in Noord- , Oost- en Zuid- Kongo die de situatie in
het land instabiel maakt.
De infrastructuur van het land is voor een groot deel teniet gedaan.
De vitaal belangrijke weg tussen de 1e haven plaats van het land, Matadi,
en de hoofdstad, Kinshasa is in het regenseizoen bijna onbegaanbaar. De eens
zo mooi geasfalteerde weg is verworden tot een brede zandweg met grote en
diepe kuilen. In het droge seizoen werpt zo'n weg direct vele kubiek meters
stof op als 2 auto's elkaar passeren. De reden van dit verval komt door het
slechte onderhoud van de weg en de oprukkende erosie die gekatalyseerd wordt
door het onbeheerst kappen van bomen door de bevolking.
Ik ben tijdens mijn reis vrij vaak in de volkswijken geweest. Daar heb ik
weinig of geen ondervoede mensen gezien. Men zag er niet goed doorvoed uit,
maar ook niet mager.
Een vriend van mij verklaarde dit verschijnsel als volgt: de Here God heeft
ons verschillende soorten voedsel gegeven, voor elk seizoen voldoende om van
te leven.
Het lijkt mij dat bijna elk gezin met een handeltje bezig is: houtskool of
sinasappelen verkoop, het verkopen van groente, van tassen,snoep of plastic
zakken enz.
Politiekgezien is men nu in een rustiger vaarwater terecht gekomen; dit komt
voornamelijk door de komst van Joseph Kabila die zijn vermoorde vader als
president opvolgde. Hij blijkt wel bereid te zijn met zijn vijanden te praten
en naar de ander te luisteren. "Hij heeft geen blankenhaat, zoals zijn
vader dat wel had", zo verklaarde een Kongolese kennis.
In de grote steden is veel politie op de been en af en toe zijn er militairen
te zien die zich overigens meer en meer in de kazernes moeten terugtrekken.
Niemand wordt zoals vroeger lastig gevallen door de politie of afgeranseld
door de militairen.
De kerken zijn zondags vol; er is een levendig gemeente- leven en men geeft
zoals de Macedoniërs gaven, vanuit hun diepe armoede.
Vanwege hun zeer moeilijke situatie roepen kennelijk veel Kongolezen naar
God, de Vader van onze Heer Jezus.
De meeste grote kerken (communautés) zijn lid van de E.C.C.(Eglise
du Christ au Congo) De president van dit overkoepelende kerkgenootschap is
een Bijbelgetrouw gelovige. De lidkerken(communautés) zijn overigens
vrij autonoom.
In een laantje temidden van een volkswijk ontdekte ik een Presbyteriaanse
kerk, een Pinkster kerk en een Kimbanguisten kerk( een inheemse kerk die Simon
Kimbangu als zwarte verlosser erkennen).
Er ontstaan veel kleine onafhankelijke kerken die soms dezelfde naam "Eglise
de Réveille" (opwekkingskerk) hebben.
Ik heb navraag gedaan bij mijn vrienden van de CMA kerk over het ontstaan
en het functioneren van die onafhankelijke kerken. Ik had geen gelegenheid
om er zelf naar toe te gaan om het één en ander te onderzoeken.
Veel leiders van die onafhankelijke "Réveille" kerkjes hebben
gemerkt dat er letterlijk winst in godsdienst zit. Er wordt vaak in hun diensten
over heel persoonlijke zaken geprofeteerd; er wordt vaak een welvaart evangelie
gepropageerd - als je veel aan de Heer geeft, dan zal je een veelvoud van
Hem terug ontvangen. Een kind van de grote Koning kan niet arm zijn. Dat zijn
kreten die bij de zeer arme bevolking aan kunnen slaan. Men trekt ook veel
mensen door allerlei wonderen te claimen. Een ander kenmerk, dat vaak in die
kringen voorkomt, is het uitdrijven van demonen en dat doet men bij elkaar.
Blanke zendelingen zijn schaars in Kongo te zoeken. De CMA heeft bijvoorbeeld
officieel sinds 01-01-2001 alle zendelingen teruggetrokken. Verder zijn nog
3 echtparen van de Pinkster Gemeente in Kinshasa aanwezig. Van de Baptisten
zendingen heb ik niemand ontmoet.